บทที่ 74 ไสหัวไปอย่างมาใกล้ข้า

ประตูกั้นอยู่แต่กลับไร้ทางช่วยชีวิตคนข้างใน หยางเฉียนหลิงใจสลายแต่ไม่มีแรงต่อต้าน ในหอคณิกานี้มีคนเดินไปมามากมาย แต่มีสตรีเข้ามา แม้มีคนจะเห็นในสภาพนี้ก็ล้วนคิดว่ามีนางคณิกาที่ไหนมาใหม่ก็ไม่ใส่ใจอะไร ดังนั้นจึงไม่มีคนกล้ามาสนใจตั้งแต่แรก

ชายทั้งสามคนลาก

บทที่ 75 เกิดเรื่องกับลูกสาวเจ้าแล้ว

/

เซี่ยอีอีเห็นซูเซียงเฟิงเดินเข้ามากับมู่เฉียวเซียงก็ตะลึง พอได้ยินที่เฉียวเซียงพูดว่านางเป็นภรรยาซูเซียงเฟิงก็ยิ่งตะลึงเข้าไปอีก

ซูเซียงเฟิงไม่มีเจตนาจะเรียกนางว่าภรรยา แต่ไม่เมื่อพาเขามา ไม่พูดถึงสถานะมู่เซียวเฉียงท่าจะเชื่อยาก คิดไปคิดมาสถานะนี

บทที่ 76 ลูกมีอันตรายแล้ว

กลางดึก

รอคอยมาทั้งคืนสุดในที่สุดเห็นเปลือกตาเซี่ยอีอีขยับ เว่ยหมิงก้มลงไปจับหน้านางเบาๆ พูดเสียงเบาๆ "ตื่นแล้วหรือ?"

ลืมตาเห็นคนตรงหน้า เซี่ยอีอีขมวดคิ้วเบาๆ "วี่เอ๋อ....."

"อยู่ข้างเจ้า" ฟังเสียงอิดโรยของนาง เว่ยหมิงไม่แข็งใจพอให้นางพูดมากเก