บทที่ 72 เจ้าก็รู้จักหมอเทวดาคนนี้

เซี่ยอีอีโกรธเกินกว่าจะพรรณนาไดจนหยางเฉียนหลิงหัวเราะ นางเช็ดน้ำตาที่อาบหน้า ดูเหมือนนางคิดว่าจะถูกตะโกนใส่เสียแล้ว นางส่ายหัวแล้วพูดว่า “ช่างเถอะ ข้าไม่เป็นไร แค่มีเรื่องลำบากใจเท่านั้น อีกอย่างที่เจ้าพูดข้าก็ไม่รู้ว่านางคนนั้นเป็นใคร ข้ารู้แค่นางเป็นหมอเทว

บทที่ 73 คำพูดพรากความบริสุทธิ์

“ท่านหญิง เมื่อครู่ท่านพูดถึงข้าใช่รึไม่ ข้าไปทำเช่นนั้นเมื่อไหร่กัน” จางหายชี้ตัวเอง พูดไม่ทันจบ ทันใดนั้นพบว่าคนรอบๆเหมือนจะพากันวิพากษ์วิจารณ์ชี้มาที่พวกเขา

มองเห็นเช่นนี้ เว่ยหมิงรู้สึกประหลาดใจ จางหายจะชอบหยางเฉียนหลิงนี่เป็นไปไม่ได้ แต่ที่หน้าแปลกใจ

บทที่ 74 ไสหัวไปอย่างมาใกล้ข้า

ประตูกั้นอยู่แต่กลับไร้ทางช่วยชีวิตคนข้างใน หยางเฉียนหลิงใจสลายแต่ไม่มีแรงต่อต้าน ในหอคณิกานี้มีคนเดินไปมามากมาย แต่มีสตรีเข้ามา แม้มีคนจะเห็นในสภาพนี้ก็ล้วนคิดว่ามีนางคณิกาที่ไหนมาใหม่ก็ไม่ใส่ใจอะไร ดังนั้นจึงไม่มีคนกล้ามาสนใจตั้งแต่แรก

ชายทั้งสามคนลาก