บทที่ 41 พรหมลิขิตกับผีน่ะสิ

“ท่านหญิงหยงเห๋อเชิญ”

เซี่ยีอีอีหยุดเดิน แล้วหันไปมองจางฮวาย “เจ้าว่าอะไรนะ?”

จางฮวายมองเซี่ยอีอีแบบตะลึงๆ ไม่รู้ว่านางหมายความว่ายังไง

เซี่ยอีอีรับทราบเรื่องการสถาปนาฐานันดรท่านหญิงหยงเห๋อไม่ถึงสองชั่วโมง แล้วนี่ก็เป็นพระราชเสาวนีย์ไม่ใช่พ

บทที่ 42 เด็กน้อยกับทหารองครักษ์หลวง

ณ จวนตระกูลเซี่ย

เด็กแสบสองคนไม่อยู่บ้าน เซี่ยอีอีอยู่บ้านรู้สึกเบื่ออยากออกไปเดินเล่น เมื่อเดินออกนอกประตูใหญ่ ก็เห็น ‘แขกสูงศักดิ์’ ที่ไม่ได้พบกันเสียนาน

“อีอี เจ้ากำลังจะไปไหนหรอ?” เหว่ยเฉินกำลังลงจากมรถม้าก็ได้พบกับคนที่เขาเฝ้านึกถึงอยู่

บทที่ 43 ท่านแม่บอกว่าแกล้งแอ๊บน่ารังเกียจ

ณ จวนตระกูลเซี่ย

เซี่ยอีอียิ่งคิดก็ยิ่งไม่สบายใจ นางไม่รู้ว่าหมอหลวงในวังหลวงฝีมือขั้นไหน ก็ไม่รู้ว่าไม่มีใครดูออกว่าถูกพิษหัวเราะไส้ขาดจริงๆหรือเปล่า นางลังเลอยู่นาน ท้ายที่สุดก็ตัดสินใจที่จะเข้าวัง

แต่ว่านางจะเข้าวังไปยังไงล่ะ? ถึ