บทที่143 เจ้าไม่ขอแต่งกับข้า ข้าขอแต่งเอง(1)

ในห้องรับแขก ซูซิงเฟิงยังติดใจเรื่องที่เว่ยหมิงคือเฟิงหลีโม่อยู่ และเงียบเสียงมาโดยตลอด เซี่ยอีอีเขย่าถ้วยชาหน้าจมูกแล้วดมกลิ่นเบาๆ ขี้เกียจเกินกว่าจะทำลายสงครามเย็นนี้ ความเย็นชาของเว่ยหมิงนั้นขึ้นชื่อ ไม่ว่าบทที่เขาเป็นเฟิงหลีโม่ หรือว่าเป็นท่านอ๋อง

บทที่ 144 เจ้าไม่ขอแต่งกับข้า ข้าขอแต่งเอง(2)

ทันใดนั้น เย่นเซียวจับเย่นจี่นที่กำลังจะออกไปไว้ “ข้าไม่อนุญาตให้เสด็จพี่แตะต้องนาง ถึงแม้นางจะไม่ใช่หลานสาวของตระกูลเฟิง ถึงแม้นางจะเป็นหัวขโมยก็ตาม ข้าชอบนาง ข้าต้องการจะแต่งงานกับนาง เสด็จพี่ไม่มีสิทธิ์มาขัดขวาง”

เย่นจี่นสะบัดมือของเขาอ

บทที่ 145 พี่สะใภ้ในอนาคต(1)

มาถึงห้องนอนของเย่นเซียว คนในวังถูกสั่งให้ออกไปหมดแล้ว เซี่ยอีอีมองคนที่หันหลังให้นางสักพักหนึ่ง จากนั้นในที่สุดก็เอ่ยปากอย่างทนไม่ไหว “ท่านรู้ตั้งแต่ตอนไหน?”

เสียงถอนหายใจ แต่กลับไม่ได้ยินคำตอบใดใด ครู่หนึ่ง เย่นเซียวหันมา ดูเหมือนว่าคงจะหาความสุขบนใบหน้