บทที่85

“แม่ครับ ไปกินบุฟเฟ่ต์ต่อไหม” ลูเอนมองมาที่เธอและถาม เขาเพิ่งได้รับคำเตือนทางโทรศัพท์มือถือของเขา

รอยแตกมิติใหม่ได้เปิดขึ้นในบราซิลในรัฐ มาโต้ กลอสโซ่ เดอ ซูล กว่า 2 ชั่วโมงถึงจะบินไปถึงที่นั่น เมื่อเป็นแบบนั้นเขาจึงคิดว่าไปตอนนี้เลยดีกว่า

“ไม่” ไมร่าพูด “กลับบ้านกันเถอะ”

“เอาล่ะ ไปกันเถอะ”

บทที่86

จากช่วงเวลาที่พวกเขาเข้าสู่ช่องว่างมิติจนถึงตอนนั้น พวกเขาไม่ได้สังเกตเห็นอะไรที่แตกต่างออกไป แม้ว่าจะเป็นสถานที่มืดและเย็น อย่างไรก็ตาม พวกเขาเริ่มสังเกตเห็นบางสิ่ง เช่น รอยเท้าและร่องรอยการต่อสู้อื่นๆ มีแม้กระทั่งข้อบ่งชี้ว่าร่างกายอาจถูกลากไปบนพื้น

“ลูเอน แม่คิดว่า… แม่ไม่คิดอย่างนั้น แม่

บทที่87

อิมพ์สีแดงหยิบอิมพ์สีเขียวที่เขาเคี้ยวหัวขึ้นมา ชี้ไปทางไมร่าแล้วโยนอิมพ์สีเขียวไปทางเธอแล้วตะโกนว่า: [คีรี้ยยยยยยย!]

“แม่ของฉันเป็นโสเภณีงั้นรึ ไม่ ไม่ใช่หรอก แม่ของพวกแกต่างหากที่เป็นโสเภณี!” ลูเอน เกือบจะก้าวไปข้างหน้าและโจมตีอิมพ์สีแดงที่เพิ่งสาปแช่งแม่ของเขาว่าเป็นโสเภณี

“ลูเอน คุณเข้าใ