บทที่ 15

บทที่15

“ฉันเห็นว่าแกไม่ใช่คนโง่โดยสมบูรณ์ … เข้าใจนะ ฉันไม่ได้สนใจที่จะหาผู้ชายที่อยู่เบื้องหลังการลักพาตัวฉันมากนัก แต่ … ตั้งแต่แกมาหา ฉันก็ไม่มีทางที่จะไม่ทำแบบนั้น นี่มันคือโอกาสใช่ไหมล่ะ” ลูเอนกล่าวอย่างเมินเฉย

เบอร์นาร์โดเริ่มเกาเอวของเขา ราวกับว่าเขาพยายามบ่งบอกอะไรบางอย่าง แน่นอนล

บทที่ 16

บทที่16

“อือ” แม้ว่าจะหน้าซีดเล็กน้อยและดูเหมือนว่าเธอกำลังจะป่วยเมื่อใดก็ได้ แต่อิงกริด ก็พยายามไม่คิดมากเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น “ฉันเห็นผ้าปูพื้นและผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดอยู่แถวนั้น ฉันจะไปเอามันมาเช็ดเลือดที่พื้นในขณะที่คุณทำในสิ่งที่คุณต้องทำ”

“ เอาล่ะ ฉันจะทิ้งสิ่งนั้นให้คุณทำก็แล้วกัน

บทที่ 17

บทที่17

“นี่ลูกขอยืมเงินและได้งานมาใหม่ด้วยหรือ?” แม่ของอิงกริดดูประหลาดใจมาก แต่ในขณะเดียวกันก็สับสน เธอศึกษาลูเอนอย่างละเอียด เธอเป็นผู้หญิงที่เชื่อว่าเธอสามารถมองเห็นลักษณะของบุคคลได้เล็กน้อยและไม่คิดว่าลูเอนเป็นคนไม่ดี แต่ถึงกระนั้นเธอก็ยังคงสงสัย

“ค่ะแม่ ลูเอนให้ฉันยืมเงินค่าบ้านและหา