บทที่ 141

บทที่141

“แกเรียกตัวเองว่ามังกรขาวใช่ไหม” น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยการเยาะเย้ย ราวกับว่าเขากำลังเยาะเย้ยลูเอนที่เรียกตัวเองว่าอย่างนั้น

“ถ้ามันเป็นฉัน แล้วคุณล่ะเป็นใคร” ลูเอนก้าวถอยหลัง

เมื่อลูเอนกล่าวเช่นนั้น รัศมีที่ท่วมท้นออกมาจากร่างกายของเขา มันหนาแน่นและทรงพลังยิ่งกว่าออร่าของคนที่เยาะ

บทที่ 142

บทที่142

อิสมาเอลไม่ใช่คนหนุ่ม เขาอาจดูเหมือนอายุน้อยกว่า 40 ปี แต่จริงๆ แล้วเขาอายุเกือบ 100 ปีแล้ว เมื่อเห็นลูเอนต่อสู้กัน ก็รู้ว่าหากยังต่อต้านต่อไป ความตายคือสิ่งที่รอเขาอยู่ เมื่อไม่มีทางเลือกและต้องการจะมีชีวิตอยู่ อิสมาเอลจึงแปลงร่างเป็นร่างที่น่ากลัวยิ่งกว่าเดิมและลอยขึ้นไปในอากาศ

บทที่ 143

บทที่143

“ทำไมเธอถึงเกลียดพี่” โมนิก้ายิ้มอย่างขมขื่น เธอเป็นลูกสาวอันเป็นที่รักมาตั้งแต่เด็ก แต่เมื่อน้องสาวของเธอเกิด พ่อของเธอทิ้งเธอในอีกไม่กี่ปีต่อมา และความรักและความเสน่หาที่เธอรู้สึกว่าถูกขโมยไปนั้น เธอรู้สึกว่ามันถูกขโมยไปโดยน้องสาวของเธอ นั่นคืออิงกริด

เพราะลูเอนที่ชำระจิตวิญญาณ