บทที่128

“เอาล่ะ ไม่ต้องไปต่อแล้ว ผมเกือบจะหมดพลัง Qi แล้ว และสัตว์ประหลาดในที่นี้ก็พัฒนาเร็วมาก การอยู่ที่นี่ไม่ปลอดภัย” ลูเอน กล่าว

ก่อนหน้านี้ ไม่มีมอนสเตอร์อยู่ในรอยแยกนี้ที่มีขั้นของนักรับระดับ 2 แต่ตอนนี้ ในเวลาอันสั้น พวกเขาได้พบมันแล้ว 3 ตัว

“อืม แม่ก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน” ไมร่าถือเป้ใบหนึ่งข

บทที่129

ครู่ต่อมา อิงกริด ได้เรียนรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อโมนิกาสิ้นชีวิตแล้ว ครอบครัวก็ได้รับการเรียกตัวแล้ว

ไม่เพียงแค่โมนิก้าเท่านั้น วากเนอร์ ฮามิโบก็เสียชีวิตด้วย โดยร่างกายของเขาครึ่งหนึ่งละลาย ในขณะที่โมนิก้าโดนทำให้ใบหน้าของเธอละลายไปทั้งหมด ไม่มีใครจำเป็นต้องพูดถึงเด็กที่เธอคาดหวังด้วยซ้ำ

บทที่130

– 26 มีนาคม 2010 วันศุกร์ –

ลูเอน กลับบ้านพร้อมแม่และพี่สาว อิงกริดจะไปอยู่ที่บ้านแม่ของเธอจนกว่าทุกอย่างจะดีขึ้น ในขณะเดียวกัน ลูเอนก็ได้ส่งคนให้ไปส่งรถให้เธอที่บ้านแม่ของอิงกริด เพื่อที่อิงกริดจะได้ใช้รถที่เขาทิ้งไว้ให้หล่อนไปทำงานที่บริษัท

ในวันเดียวกันนั้นเอง อิงกริดมาทำงานตอน 7 โมงเช้า