บทที่120

– 19 มีนาคม 2010 –

วันนี้เป็นวันที่น่าจดจำ การบริจาคเงินหลายล้านดอลลาร์เพื่อการกุศลสำหรับเด็กที่เป็นมะเร็ง เป็นวันที่ฝันร้ายที่สุดของ อกูนาโด้ เคาท์ ได้เริ่มต้นขึ้นเช่นกัน

“ให้ฉันเข้าไปเถอะ ฉันเป็น- ฉันเป็นลูกชายของเขา! เหมือนกับว่าพวกโสเภณีและลูกๆ ที่ใกล้ตายได้เอาทุกอย่างไป แต่ฉันก็ไม่ได้อ

บทที่121

“แม่คะ แม่คิดว่า ลูเอน จะยอมรับคำขอของเธอไหม” คาธารีน่าถาม

พวกเขาอยู่ในครัว แต่เมื่อได้ยิน พวกเขาก็ได้ยินบทสนทนาทั้งหมดที่เกิดขึ้นข้างนอก

“อาจจะไม่ใช่ว่าเขานอกใจอิงกริดหรอกจ้ะ ถ้าเขาช่วยผู้หญิงที่เขาเคยชอบ” ไมร่ากล่าว.

“ชิ! วิธีที่แม่พูดมันดูน่าสงสัยสำหรับหนูมากขึ้น ตอนนี้หนูเริ่มสงสัยในนิส

บทที่122

“ลูเอน ยินดีด้วย!” เมื่อลูเอน ลงจากรถ อแมนด้า แม่ของอิงกริดก็ออกมาจากบ้านและทักทายเขาด้วยรอยยิ้มที่ใจดี

“ขอบคุณที่ออกมารับผมนะ” ลูเอน พยายามทำท่าไม่แยแสแต่กลับกลายเป็นเขินอาย

อแมนด้าหัวเราะอย่างสง่างามและพูดว่า “หืม หืม คิคิคิ~ ไม่ต้องอายแล้ว อิงกริดบอกทุกอย่างแล้ว คุณสองคนเริ่มออกเดทอย่างเ