บทที่11

เขาไม่มีเจตนาที่จะพูดถึงการลักพาตัวที่พาเขามาที่นี่ ยิ่งไปกว่านั้น แม้ว่าเขาจะเคยชอบเธอมาก่อน แต่ตอนนี้เขาไม่รู้สึกอะไรเลยกับเธอ ทั้งหมดที่เขารู้สึกต่อเธอคือความรังเกียจและเหยียดหยาม

“ เพราะฉันต้องการ” ลูเอนพูดอย่างแห้ง ๆ

แครอลรู้สึกแปลก ๆ เมื่อเธอได้ยินเขาคุยกับเธอแบบนั้น ยิ่งไปกว่านั้นเธอส

บทที่12

“ฮัลโหล?” หลังจากนั่งสมาธิเสร็จและใช้ฝักบัวในห้องน้ำ อิงกริดก็ได้รับโทรศัพท์

“อิงกริด? นี่คือป้าของแก ลูเซีย” เสียงของหญิงชราอายุประมาณ 40 ปีดังมาจากอีกด้านหนึ่งของสาย

“หวัดดีค่ะป้า ทุกอย่างเรียบร้อยหรือเปล่า” อิงกริดถาม

“ ทุกอย่างโอเคไหมงั้นหรอ? ไอ้เด็กเลว นี่มันเพราะแก … ” น้ำเสียงของเธอเต

บทที่13

“แม่กำลังพูดถึงวิกฤตอะไรกันแน่” อิงกริดจับมือแม่ของเธอถามด้วยความเป็นห่วง

“ลูกสาวที่รัก … ” แม่ของเธอพูดอย่างปวดร้าว ขณะที่เธอพูดน้ำตาก็ไหลออกมาจากดวงตาของเธอ “มีบางอย่างแปลก ๆ เกิดขึ้น เราถูกเรียกตัวให้ออกจากบ้าน โดยเขาบอกว่าเราอาศัยอยู่ที่นี่อย่างผิดกฎหมายและเราไม่มีสิทธิ์อยู่ที่นี่ แต่แม่