บทที่ 76

ตอนที่ 76 เฟิงสุย รีบหนีไป

เขาอยู่ชั้นสามสิบสาม หากต้องวิ่งลงไปตลอดทางย่อมทำให้เสียเวลามาก อานซินเองก็ไม่มีแรงวิ่งลงไปจนถึงชั้นล่าง เพียงวิ่งได้แค่ห้าชั้น เธอก็เหนื่อยจนไปต่อไม่ไหว ที่ท้องยังมีอาการปวดแผ่ว ๆ ขึ้นมาในตอนนั้น เธอคว้าราวจับไว้มือหนึ่ง อีกมือกุมท้อง พูดขึ้น “คุณหนีไปก่อนเถอ

บทที่ 77

ตอนที่ 77 คิดทบทวนดีแล้ว

ตอนที่ซูเถียนบอกเขา ว่าอานซินขับรถเขาเพื่อรีบไปบอกข่าวแก่เฟิงสุย เฟิงสุยคือผู้ชายที่ให้แหวนเพชรแก่เธอ เขากลับไม่เชื่อ นึกไม่ถึงว่าจะเป็นเรื่องจริง ซูเถียนไม่ได้โกหกเขา

"เฟิงเฉิน ตอนนี้ฉันไม่สะดวกอธิบาย ขอร้องล่ะรีบมาที่นี่ที ขอร้องล่ะ" เธอร้องไห้ออกมาจนได้

บทที่ 78

ตอนที่ 78 คิดทบทวนดีแล้ว

เฟิงเฉินเหยียดมุมปากอย่างเย็นชา เอ่ยถาม "ทำไมถึงต้องทำแบบนี้?" 

เฟิงสุยเบือนหน้าหนีอย่างยากลำบาก จงใจหลบสายตาคมกริบของเฟิงเฉิน แต่กลับไม่ยอมตอบคำถาม

เฟิงเฉินใช้นิ้วมือกดลงบนปากแผลข้างหลังเขาอีกครั้ง แรงขึ้นกว่าครั้งที่แล้ว เฟิงสุยขดตัวอีกครั้ง แต่แม้