บทที่ 125

ตอนที่125 คุณคือสามีของฉัน

เพราะความกดดันจากทั้งสองฝ่าย คุณท่านวี่จึงได้แต่ถอนหายใจยาว เขาพูดกับเธอด้วยความหวังดี: “อานอาน ฉันเคยบอกว่า เรื่องราวที่ไม่ดีเมื่อก่อนฉันอยากให้ลืมมันไป หลังจากนี้ถ้ามีใครกล้าแตะต้องเธออีกแม้แต่นิดเดียว ฉันจะไม่ปล่อยไปแน่”

“ใช่ค่ะ ท่านเคยพูดไว้ ท่านเคย

บทที่ 126

ตอนที่126 คุณคือสามีของฉัน

ถึงแม้ปากของเธอจะพูดว่าตกลง​ แต่ในใจเธอปล่อยวางเรื่องนี้ไปตั้งนานแล้ว​ เพราะไม่มีโอกาสที่จะยื้อวี่หันไว้ได้เลย​สักนิด​ ตอนที่ขาของวี่หันยังดี​ เขาก็ไม่เคยดูแลเธออย่างดีเลย แค่อยู่กับเธอต่อไปเพราะเห็นแก่หน้าของคุณหญิงรอง หลังจากขาพิการเขาก็กลายเป็นคนอารมณ์ร้อน

บทที่ 127

ตอนที่127 เฟิงสุยน่าสงสัยมาก

น้อยครั้งที่อานซินจะทำตัวงอแงต่อหน้าเฟิงเห้อ ปกติเธอจะเคารพเขาเสมอ นี่เป็นครั้งแรก ดังนั้นเฟิงเห้อจึงใจอ่อน แล้วถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ และตบหลังมือของเธอ: “บอกเหตุผลพ่อมา ว่าทำไมจู่ๆถึงเปลี่ยนใจ”

อานซินพูดแค่ว่าเธอมีเหตุผลของตัวเอง สามารถดูแลตัวเองได