บทที่ 109

ตอนที่ 109 ผมเกลียดคุณ

อานซินเพียงอยากรู้ว่าช่วงเวลาหลายเดือนที่เธอหายไปนี้ เขาพบเจอกับเรื่องอะไรมาบ้าง ทำไมถึงได้รับบาดแผลใหญ่ขนาดนั้น แต่วี่เฉิงยังคงไม่รับความห่วงใยจากเธอ เขาหลับตาลงแกล้งหลับไป

มองใบหน้าซีดขาวของเขา อานซินรู้ว่าเขาทรมาน ทำได้เพียงปล่อยไป

คุณท่านวี่เดินเข

บทที่ 110

ตอนที่ 110 ผมเกลียดคุณ

พยาบาลสาวยิ้มสวยมากขึ้น

อานซินรู้สึกขนลุกขนพอง เด็กโง่นี้เกี้ยวสาวก็เป็น ยังพูดหยอกล้อกับพยาบาลอีกด้วย ไม่เหมือนคนโง่เลยสักนิด มิน่าล่ะพยาบาลที่นี่ถึงได้ชอบมาทายาให้เขา มาคอยดูแลเขา

“ผมไม่ต้องการให้เธอยืนอยู่ตรงนี้” เสียงตะโกนขึ้นมากระทันหันของวี่เฉิง

บทที่ 111

ตอนที่111จะพาเธอไปไหน

รถถูกสตารท์เครื่องใหม่อีกครั้งเพื่อขับให้วี่เฉิงโดยสารไปบ้านตระกูลวี่มองผ่านกระจกหน้าต่างอานซินสามารถมองเห็นใบหน้าที่ฉาบด้วยหดหู่บางๆของวี่เฉิงได้พาให้เธอรู้สึกเสียใจทีหลังขึ้นมาอย่างกระทันหันวี่เฉิงยังเป็นแค่เด็กคนหนึ่งไม่ควรที่จะโกรธป็นฟืนเป็นไฟปะทุใส่เขาเลยจริง