บทที่56

“กำลังมองหาฉีโย่วอยู่ใช่ไหม?”

เมื่อได้ยินเสียงที่ชัดเจนจากด้านหลัง ซูเหยาเหยาหันกลับไปดู

“คะ? คุณได้พบเธอเหรอคะ?”

ด้วยความกังวลเกี่ยวกับฉีโย่ว ซูเหยาเยาจึงจำใจคุยกับจงอี้ แม้ว่าเธอจะไม่ต้องการก็ตาม

“อืม เธอได้รับบาดเจ็บน่ะ ตอนนี้กลับไปรักษาตัวที่บ้านแล้ว”

“ห๊ะ โย่วโย่วบาดเจ็บเหรอคะ? ร้ายแรงไ

บทที่57

แสงจากดวงอาทิตย์กำลังลับผ่านหน้าต่างและตกลงบนร่างของเหยาซื่อ ทำให้อากาศอบอุ่นและเงียบสงบ หลังจากการพูดคุยและเซ็นเอกสารของเขาเสร็จ เหยาซื่อรีบตรงกลับบ้านทันที

เขาชอบอยู่บ้านตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? ก่อนที่เขาจะแต่งงาน เขาทำงานล่วงเวลาในบริษัท หรือออกไปดื่มกับจงอี้ หลังจากที่อยู่กับฉีโย่ว เขารู้สึ

บทที่58

นี่ไม่ใช่จูบแรกของฉีโย่วและเหยาซื่อ ทว่าเธอรู้สึกถึงบางอย่างที่แทบไม่เคยมีมาก่อน ความอ่อนโยน ความอดทนและความระมัดระวังของเขา ทำให้เธอสบายใจและค่อย ๆ ผ่อนคลาย เธอไม่รู้สึกเกร็งอีกต่อไปและพร้อมที่จะจูบให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

อุณหภูมิอากาศรอบตัวสูงขึ้นทีละนิด เหยาซื่อนอนลงบนตัวของฉีโย่ว หายใจแรงขึ้น