ตอน 45
คุณเหยามาจีบฉัน
บทที่45
“เปลี่ยนรองเท้าไหม”
เสียงเขาไม่ได้ฟังดูล้อเล่น ทำให้ฉีโย่วดึงเท้าของเธอกลับทันที
“ไม่ต้องหรอก ฉันโอเค คิดถึงธุระของคุณเองดีกว่า”
ฉีโย่วยิ้มและกระตุ้นเหยาซื่อ
“ไปกันเถอะ.”
เหยาซื่อถอนหายใจ พยุงเธอเข้าไป
จงอี้ร้องทักเสียงดัง เมื่อประตูถูกผลักให้เปิดอย่างเบามือ ฉีโย่วพลันปิดประตูเมื่อเธอพบกับแส
ตอน 46
บทที่46
“เดี๋ยวก่อน.”
เหยาซื่อจับแขนของเธอและหันไปหาจงอี้
“เราเลือกที่จะตอบคำถาม”
จงอี้กลอกตาอย่างเจ้าเล่ห์และกระซิบกับฉีโย่ว
“เหยาซื่อเสร็จคืนละกี่ครั้ง?”
ฉีโย่วหันมาและเห็นใบหน้าที่เฉื่อยชาของเหยาซื่อ ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้ยินสิ่งที่จงอี้ถาม
ฉีโย่วค่อย ๆ ยกนิ้วขึ้น
จงอี้พยักหน้าให้เธออย่างรู้ทันแล
ตอน 47
บทที่47
ฉีโย่วยืนด้วยความงุนงงและไม่พอใจอย่างที่สุด เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าค่อย ๆ หายไปจากข้างนอก เธอคิดว่าเหยาซื่อคงไปไกลแล้ว
“คุณเป็นใคร”
เสียงใสราวกับใบไม้ผลิทำให้ฉีโย่วกลัว จากนั้นเธอเห็นร่างมืดตรงหน้า จึงกรีดร้องโดยไม่รู้ตัว
ซิงเฉินซี่เปิดไฟพลางมองใบหน้าซีดเซียวของฉีโย่วด้วยความอยากรู้อยากเห็น ด