ตอน 45
คุณเหยามาจีบฉัน
บทที่ 45
บทที่45
“เปลี่ยนรองเท้าไหม”
เสียงเขาไม่ได้ฟังดูล้อเล่น ทำให้ฉีโย่วดึงเท้าของเธอกลับทันที
“ไม่ต้องหรอก ฉันโอเค คิดถึงธุระของคุณเองดีกว่า”
ฉีโย่วยิ้มและกระตุ้นเหยาซื่อ
“ไปกันเถอะ.”
เหยาซื่อถอนหายใจ พยุงเธอเข้าไป
จงอี้ร้องทักเสียงดัง เมื่อประตูถูกผลักให้เปิดอย่างเบามือ ฉีโย่วพลันปิดประตูเมื่อ
ตอน 46
บทที่ 46
บทที่46
“เดี๋ยวก่อน.”
เหยาซื่อจับแขนของเธอและหันไปหาจงอี้
“เราเลือกที่จะตอบคำถาม”
จงอี้กลอกตาอย่างเจ้าเล่ห์และกระซิบกับฉีโย่ว
“เหยาซื่อเสร็จคืนละกี่ครั้ง?”
ฉีโย่วหันมาและเห็นใบหน้าที่เฉื่อยชาของเหยาซื่อ ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้ยินสิ่งที่จงอี้ถาม
ฉีโย่วค่อย ๆ ยกนิ้วขึ้น
จงอี้พยักหน้าให้เธออย่
ตอน 47
บทที่ 47
บทที่47
ฉีโย่วยืนด้วยความงุนงงและไม่พอใจอย่างที่สุด เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าค่อย ๆ หายไปจากข้างนอก เธอคิดว่าเหยาซื่อคงไปไกลแล้ว
“คุณเป็นใคร”
เสียงใสราวกับใบไม้ผลิทำให้ฉีโย่วกลัว จากนั้นเธอเห็นร่างมืดตรงหน้า จึงกรีดร้องโดยไม่รู้ตัว
ซิงเฉินซี่เปิดไฟพลางมองใบหน้าซีดเซียวของฉีโย่วด้วยความอยากรู้