บทที่35

เหยาซื่อรู้สึกว่าฉีโย่วกำลังบึ้งตึง ทำให้เขารู้สึกสับสน เขาไม่เคยคาดเดาได้เลยว่าผู้หญิงจะคิดอะไร นับประสาอะไรกับบรรยากาศแบบนี้

พวกเขาไม่ได้พูดอะไรกันเลยตลอดทาง เพราะฉีโย่วไม่ได้พูดอะไร ทำให้เหยาซื่อไม่รู้จะเริ่มต้นพูดอะไรก่อน

หลังจากกลับถึงบ้าน ฉีโย่วลงจากรถและมุ่งหน้าไปที่ห้องนอนโดยไม่พูดอะ

บทที่36

สองสามวันถัดไป เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดและไร้กังวลที่สุดที่ฉีโย่วเคยมี

เมื่อเธอเข้ากับเพื่อนร่วมงานได้ดีขึ้น พวกเขาพบว่าฉีโย่วไม่ได้เย็นชาและห่างเหิน ในความเป็นจริงเธอเป็นผู้หญิงที่มีชีวิตชีวาและร่าเริงมาก แม้กระทั่งเพื่อนร่วมงานรุ่นพี่บางคนเปิดเผยว่าพวกเขาต้องการแนะนำเด็กหนุ่มให้รู้จั

บทที่37

ในห้องวีไอพีที่คึกคักไปด้วยความตื่นเต้น ความงามหลากสไตล์

เหยาซื่อนั่งอยู่เพียงลำพัง ห่างจากจงอี้ที่ดื่มไวน์ไปหลายช็อตกับสาว ๆ ในชุดกระโปรงสั้นแนบชิดร่างกายกับจงอี้ ทำให้เขาอารมณ์ไม่น้อย

ทว่าไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เหยาซื่อ

“ลมอะไรหอบนายมาถึงที่นี่”

“เบื่อน่ะ” เหยาซื่อดื่มไวน์อย่างเยือกเย็น ตรงกั