บทที่ 989

คนร้ายเมื่อยี่สิบปีก่อน

“เธอ....ทำไมลูกเห็นแก่ตัวแบบนี้ เธอเป็นลูกสาวของฉัน เธอทั้งสองเป็นลูกสาวของฉัน” เขาพูดด้วยน้ำเสียงโมโหเล็กน้อย

เธอเอ่ยบอกเขา “พ่อ เดี๋ยวหนูโทรหาแม่เอง”

“บอกให้แม่ซื้อมาเผื่อแขกด้วย อย่าให้ขายหน้า”

เธอนึกถึงปุณณภพ เธอเลยเต็มใจจะให้เขาอยู่กินข้า

บทที่ 990

ความมโนเพ้อฝันชองสองแม่ลูก

การที่วัจสาแกล้งทำดีกับภวิกา ทำให้เกริกรู้สึกสบายใจเป็นอย่างมาก เธอหวังอยากให้ทั้งสองพี่น้องรักกัน

ทันใดนั้น ก็มีคนเปิดประตูเข้ามา เห็นผู้หญิงคนหนึ่งเดินถือของมากมายเข้ามาพร้อมกับแม่บ้านอีกสองคน

พอเห็นดังนั้นทั้งสองก็รีบลุกขึ้นยืน

ว่าระหว่า

บทที่ 991

บทที่ 991 ค้นหาฆาตกร

ภวิกากำลังฟังอย่างสงบ แม้ว่าในเวลานี้เธอจะไม่เข้าใจความผิดของพ่อบทที่ เป็นหนุ่ม แต่ว่าเธอยังคงอยากที่จะถามอะไรสักคำหนึ่ง

" พ่อ พ่อรักแม่ไหม"

นัยน์ตาของเกริกนั้นปรากฏอารมณ์ที่ร้อนแรง เขาพยักหน้าอย่างไม่ลังเลว่า " แม่ของลูกเป็นคนที่พ่อนั้นรักอย่างสุดซึ้ง