บทที่ 979

บทที่ 979 ค้นหาสถานะ

เขาไม่อยากให้พ่อแม่กังวลเกินไป ขาของเขา เขารู้ดีอยู่แก่ใจ

วางสายของมารดาแล้ว เรวัตถอนหายใจเบาๆ เขาต่อสายไปหานฤวัต ให้หล่อนไปซุปเปอร์มาร์เก็ตสักหน่อย จากนั้นซื้อของทำกับข้าวเข้ามา

ตอนนี้เขาไม่อยากออกไปข้างนอกจริงๆ อยากจะอยู่แค่ในคฤหาสน์กับกชนิภา และใช้เ

บทที่ 980

บทที่ 980 ตามหาสถานะ

ตอนประมาณสี่ทุ่ม คฤหาสน์ของเรวัต

ความคิดถึงในยี่สิบกว่าวันนั้น เหมือนว่าชั่วแวบหนึ่งก็ดึงระยะห่างของทั้งสองคนกลับเข้าหากันแล้ว กชนิภานั่งบนโซฟา รอชายหนุ่มที่ทำงานอยู่ในห้องหนังสือ ตอนนี้ในสมองของเธอไม่มีความง่วงอะไร เพียงแค่อยากรอเขากลับห้องด้วยกัน

หลั

บทที่ 981

แสงแห่งความหวัง

ภวิกาฟังจบ เธอแทบจะไม่เชื่อ คนที่อุ้มเธอไปฝากไว้ที่บ้านเด็กกำพร้าไม่ใช่พ่อแม่บังเกิดเกล้าของเธองั้นหรอ

“แล้วตอนนั้นคุณยังจำอะไรนอกเหนือจากนี้ได้บ้างคะ แล้วคนคนนั้นยังทิ้งของหรืออะไรไว้ให้มั้ยคะ” ภวิกาถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

“ตอนนั้นฉันยืนเฝ้าอยู่ที่โต๊ะต้อนร