บทที่ 958

บทที่ 958 ยืนหยัดเชื่อใจเขา

ทั้งตัวของกชนิภากอดกันกลมแน่น ที่ระเบียงทางเดินด้านนอกนั้น ภาพของเรวัตกำลังเดินเข้ามาทางนี้ นฤวัตรอเขาอยู่ตลอด

“คุณเรวัตคะ” นฤวัตก้าวมาก่อน

“มีอะไร?” เส้นหัวใจเรวัตตึง “กชไปแล้วหรอ?”

“ไม่ใช่ค่ะ เมื่อกี้รองประธานมาค่ะ เขาอยู่ในห้องกับคุณกชน

บทที่ 959

บทที่ 959 แอบออกเดินทาง

สายตาของลัลล้าฉายแววอำมหิต “นั่นสิ ถึงตอนนั้นถ้ากชนิภาร้องออกมา งั้นหล่อนก็ลอกเลียนพวกเราแล้ว”

“แต่ว่า…”

“อย่าคิดว่าพวกเราเป็นแบบนี้แล้วจะจบกัน สังคมนี้ขอเพียงหน้าหนาพอ ยังจะต้องกลัวอะไรอีก? ตอนนี้มีรายการบันเทิงอยากได้กระแสของพวกเรามากมาย! พวกเขากล

บทที่ 960

บทที่ 960 คำโกหกของปุณณภพ

ระหว่างทางไปสนามบิน ภวิกากับปุณณภพนั่งอยู่ที่นั่งด้านหลัง ด้วยความเร็วรถคงที่ทำให้ภวิกาสายตาริบหรี่ขึ้นมา ไม่นานก็ปิดลงสนิท ศีรษะน้อยๆ พิงไปด้านหลัง หลับไปอีกแล้ว

ปุณณภพจำใจเล็กน้อย ยื่นมือจับศีรษะของเธอมาพิงที่หน้าอกของเขา ขณะเดียวกันแขนข้างหนึ่งโอบเอว