บทที่ 902 ผู้ชายที่เมาเหล้า

ที่สวนของวิลล่า ลมหนาวที่พัดมา แสงไฟที่ตกกระทบ ทำให้บรรยากาศค่อนข้างเงียบครึม

เธอกอดเขาไว้แน่น ทำตัวไม่ถูก

และอีกอย่างเธอรู้สึกได้ ว่าเขากอดเธอแน่นมาก เหมือนเด็กน้อยที่กำลังเศร้าเสียใจ

“เฮ้ เรวัต ตื่น ฉันจะได้พาคุณเข้าบ้าน” เธอเอ่ยเรียกชื่อเต็มของเข

บทที่ 903 พยายามฝืนกลั้นความรู้สึก

กชนิภาวิ่งเข้ามาที่อ่าง เธอมองเห็นเขานอนนิ่งอยู่ในอ่าง

เธอตกใจ รีบยื่นมือลงไปดึงเขา

ตอนเธอสัมผัสถึงตัวเขา จู่ๆผู้ชายที่นอนนิ่งก็ลุกขึ้นนั่ง ผมเปียก ใบหน้าเต็มไปด้วยหยดน้ำ มองดูเธอด้วยใบหน้าตกใจ หลังจากนั้นเขาก็ใช้มือปกปิดตัวเองเอาไว้

“เธอเข้าม

บทที่ 904 นักฆ่าของห้องครัว

รุ่งเช้า

กชนิภาลืมตาตื่นตอนแปดโมงครึ่ง เธอรีบล้างหน้าแปรงฟัน และข้างล่างเงียบสนิท ดูเหมือนว่าเรวัตยังไม่ตื่น

เธอย่องไปยังห้องของเขา เอาหูแนบตรงประตู ภายในห้องเงียบสนิท เมื่อคืนเมาหนักขนาดนั้น ดูท่าแล้วจะยังไม่ตื่นง่ายๆ

เธอเดินลงมาชั้นล่าง จู่ๆเธอก็อย