บทที่ 894 เหมือนเขาโกรธแล้ว

กชนิภาไม่อยากอยู่กับเรวัตจริงๆ เธอยิ้มเล็กน้อย “ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันนั่งรถไปเองก็ได้”

สายตาของเรวัตกวาดมองเข้ามา ดวงตานั้นห้ามเธอนั่งรถสาธารณะ

“ภวิกา ฉันไปก่อนแล้วนะ ไว้เจอกัน” พูดจบ กชนิภาตัดสินใจออกไปก่อนแล้วค่อยว่ากัน บทที่ เธอรีบก้าวไปทางประตูห้องจัดงานเล

บทที่ 895 ความลับของปุณณภพ

ถึงแม้ภวิกาจะมีกระเป๋าอยู่ไม่น้อย แต่ว่ากระเป๋าใบนี้ทำให้เธอรู้สึกสนใจจริงๆ สวยงามเหลือเกิน

ปุณณภพเดินเข้ามา เห็นเธออยู่ในห้องโถง ลองสะพายกระเป๋าใบเล็กดู “ดูดีมาก”

“พี่ใหญ่ ไม่ใช่แค่ดูดีนะ ฉันรู้สึกว่ากระเป๋าใบนี้เหมือนจะแพงมากด้วย”

“ใครให้มา?” ปุณณภพห

บทที่ 896 ให้ความร่วมมือในการแสดง

กชนิภาดูรูปพวกนั้นอยู่ สมองว่างเปล่าไปสักพัก เธอทั้งโกรธที่มีคนปล่อยรูปพวกนี้ออกไปตามอำเภอใจ และอายที่จะเผชิญหน้ากับรูปเหล่านี้

ยิ่งเป็นรูปที่จูบกับเรวัต พอดูได้รูปพวกนี้แล้ว เธอถึงมองเห็นว่ามือของเธอในตอนนั้นจับแขนของเขาไว้ แถมยังจับแน่นมาก

คุณพระ! ต