บทที่ 855 โรงแรมของเขาเปิดทำการ

ก็เหมือนครั้งที่แล้วที่เธอออกเพลงโดยพลการ ก็เป็นเขาที่อภัยให้เธออย่างใจกว้าง ไม่ซักถามความรับผิดชอบของเธอ

กชนิภาคิดถึงว่าครั้งนี้ต้องไปแสดงงานเปิดตัวโรงแรมของเรวัต เธอก็รู้สึกความกดดันที่ไม่ปรากฏให้เห็นได้ชัด

หลังจากที่เธอออกมา ภาวิกานั้นก็ลากเธอให้มา

บทที่ 856 รู้ว่าเธอเจ็บ

กชนิภานั้นกลั้นความเจ็บปวด สายตาของเธอนั้นมองไปที่ลัลล้าทันที ก็เห็นว่า ลัลล้าในเวลานี้ไม่ได้มองมาที่เธอ อีกอย่างในสายตาของเธอนั้นก็ไม่ได้มีความอิ่มอกอิ่มใจ

กชนิภานั้นก็มองไปที่มะลิที่อยู่ด้านข้างอีก เธอก็กำลังใส่รองเท้าของเธอแล้วยังพูดคุยกับภวิกา

เดิมทีกชนิ

บทที่ 857 ช่วยเธออีกครั้ง

" คุณตามหาฉันหรอ" น้ำเสียงของกชนิภานั้นเยือกเย็นลงในขณะเดียวกันก็อยากที่จะออกไป

เรวัตนั้นหันตัวกลับมา มือข้างหนึ่งยัดเข้าไปในกระเป๋ากางเกงอย่างสง่า สายตามองมาที่เธอ หลังจากนั้นจึงมองไปที่เท้าซ้ายของเธอ" เท้าของเธอได้รับบาดเจ็บใช่ไหม"

สีหน้าของกชนิภามองเขาด้ว