บทที่ 844 อย่ามีแผนการ

“งานแบบนี้น่าเบื่อมากจริงๆ ก็ได้! ไว้เจอกันพรุงนี้” กชนิภาบอกไป

มะลิออกมา หล่อนไม่ได้รีบไปหาลัลล้า สายตามองหาไปในโถงงานเลี้ยง จึงมองเห็นภาพของปุณณภพเข้าแล้ว เขายืนอยู่ข้างกายของผู้ชายวัยกลางคนอายุเกิน 40 ปี 2-3 คน บุคลิกที่เคร่งขรึมเป็นปกตินั้น ไม่ใช่ว่าเพราะอายุยังน

บทที่ 845 ก่อนงานคอนเสิร์ต

ได้ยินว่ามีบะหมี่ทานแล้ว ภวิการีบตอบไปทันที “ได้ พี่ใหญ่ ฉันรอพี่อยู่นะ”

ปุณณภพมองหญิงสาวที่ไร้เรี่ยวแรง เขากำชับไป “ห่มผ้าก่อนดีๆ เดี๋ยวพี่ยกขึ้นมาให้”

“ขอบคุณค่ะพี่ใหญ่” ภวิการู้สึกว่าพี่ใหญ่ใส่ใจมากเลย

ปกติพี่ใหญ่จะเข้มงวดกับเธอมาก แต่มีบางครั้ง เธ

บทที่ 846 สถานะภาพของภวิกา

บริษัทโอ.ไอ

บัตรคอนเสิร์ตที่โตษิณส่งไปให้ เวลานี้วางสงบอยู่บนโต๊ะทำงานอันหรูหรา ชายหนุ่มสูงชะลูดที่นั่งอยู่บนเก้าอี้มองบัตรหลายใบนี้และกำลังครุ่นคิดว่าจะไปหรือไม่ไปชมดี

เขายื่นมือหยิบมือถือขึ้นมา ต่อสายไปที่โทรศัพท์ของปุณณภพ

“เรวัต มีธุระหรอ?” เสียงขอ