บทที่ 842

บทที่ 842 เขาออกหน้า

กชนิภาส่ายหน้า ลัลล้ากับมะลิถลึงตาใส่เธอแวบหนึ่งแล้วออกไป และกชนิภาต้องการพื้นที่สงบ เธอรู้สึกว่า ถ้าไม่ได้รีบออกไปเร็วขนาดนี้ อยู่ที่ระเบียงก็ไม่เลวนัก

อย่างน้อยก็ไม่ต้องแสร้งยิ้มอย่างหน้าไว้หลังหลอกกับแขกที่ไม่รู้จักเหล่านั้น

ในเวลานี้ ที่หน้าประตูโถ

บทที่ 843

บทที่ 843 กชนิภาโกรธมาก

กชนิภานั้นบทที่ ชายหนุ่มด้านข้างนั่งเข้ามา เธอรู้สึกหายใจขัด เหมือนกับว่าแม้แต่ลมหายใจที่ได้กลิ่นของเขา ล้วนรู้สึกไม่สบาย

“ปล่อยฉันลงจากรถ” กชนิภาผลักอยู่สักพัก ผู้ชายคนนี้ก็ล็อกประตูรถไว้แล้ว

สายตาของเรวัตมองทางด้านหน้า จิตใจเมินเฉยมาก ถามเธอกลับ “

บทที่ 844

บทที่ 844 อย่ามีแผนการ

“งานแบบนี้น่าเบื่อมากจริงๆ ก็ได้! ไว้เจอกันพรุงนี้” กชนิภาบอกไป

มะลิออกมา หล่อนไม่ได้รีบไปหาลัลล้า สายตามองหาไปในโถงงานเลี้ยง จึงมองเห็นภาพของปุณณภพเข้าแล้ว เขายืนอยู่ข้างกายของผู้ชายวัยกลางคนอายุเกิน 40 ปี 2-3 คน บุคลิกที่เคร่งขรึมเป็นปกตินั้น ไม่ใช่ว่าเพ