บทที่ 831 เผยความรักใคร่

สายตาของทรงวุฒิมองทางห้องโถงที่ไฟสว่างไสวนั้น ในสายตาของเขาเผยความรอคอย เขาไม่ได้รีบเข้างาน เดินไปที่หน้าประตูด้วยฝีก้าวที่สบาย มีพนักงานไม่กี่คนที่กำลังบริการอยู่หน้าประตูมองเห็นเขาเข้ามา คิดว่าเขาเป็นแขก รีบเปิดประตูให้เขาทันที

ทรงวุฒิพยักหน้าให้อย่างสุภาพ เขายืน

บทที่ 832 ที่พึ่งเบื้องหลัง

เขานั่งอยู่ที่ด้านข้างของดารินทร์ ดารินทร์มีรู้สึกบางอย่าง เธอลืมตาที่สะลึมสะลือทั้งคู่ขึ้น และตำหนิตนเองที่หลับไป

“กี่โมงแล้ว น้ำฝนนอนแล้วหรอ?” ดารินทร์อยากจะลุกขึ้นนั่ง

ทรงวุฒิพยุงเธอสักหน่อย “นอนแล้ว”

ดารินทร์เม้มริมฝีปากยิ้ม “มีคุณอยู่นี่ดีจริงๆ”

บทที่ 833 ยอมให้ตำแหน่งเซ็นเตอร์

“คนด้านบน? คุณโตษิณ คุณบอกรายละเอียดเกี่ยวกับสถานะของเจ้านายท่านนี้กับพวกเราได้มั้ยคะ! พวกเราสงสัยที่สุดเลย” มะลิถามทางโตษิณด้วยหน้าตาอยากรู้อยากเห็น

สีหน้าของโตษิณสั่นทันที ขณะเดียวกัน เวลานี้ สายตาของเขากวาดไปทางใบหน้าของกชนิภาอย่างเป็นนัย เขารีบกระแอมเบา