บทที่ 822 จุมพลเสียใจที่ทำลงไป

ประมาณสิบโมง ทรงวุฒิพาน้ำฝนกลับคฤหาสน์ตระกูลญาธิดา น้ำฝนอยากให้ดารินทร์มาด้วยกัน พอดีกับดารินทร์ขาเจ็บ จึงมีเหตุผลที่จะไม่ไปกับเธอได้

คฤหาสน์ตระกูลญาธิดา เวลานี้จุมพลกำลังได้รับแรงกดดันจากทุกด้าน เขาดูแก่ลงไปมาก แม้แต่ผมก็ขาวไปเกือบครึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งช่วง

บทที่ 823 สามคนครอบครัวที่อบอุ่น

พริบตาเดียว เฝือกที่ขาของดารินทร์ก็ใกล้ถึงยี่สิบกว่าวันแล้ว การฟื้นตัวของเธอไม่เลวนัก จึงแกะออกได้แล้ว

วันนี้ ทรงวุฒิพาลูกสาวไปส่งที่โรงเรียน จากนั้นเขาก็ไปแกะเฝือกออกเป็นเพื่อนดารินทร์ที่โรงพยาบาล ดารินทร์ได้รับการปลดปล่อยอีกครั้ง มองเฝือกที่หนักอึ้งถูกถอด

บทที่ 824 คนสำคัญที่สุดทั้งสองคน

ในเรื่องแบบนี้ทรงวุฒิเป็นพวกที่จริงจัง คิดถึงที่ไหนกันล่ะว่าดารินทร์จะพูดล้อเล่น?

“ไม่มีจริงๆ” ทรงวุฒิไม่ต้องคิด เขามั่นใจว่าจะไม่เกิดเรื่องแบบนี้

ดารินทร์ได้แต่พูดคำตอบออกมา “มีสิ! ทำไมจะไม่มี! ลูกสาวของพวกเราไม่ใช่หรอ? เธอมาแทนที่ฉันในใจคุณได้สำเร็จ