บทที่ 694 อ้วกเต็มเสื้อของเขา

เธอส่ายหัว “ไม่ค่อยเป็น”

“งั้นก็ไม่ต้องดื่มเยอะ เดี๋ยวก็เมาหรอก”

“ถ้าฉันเมา คุณจะพาฉันไปส่งที่บ้านมั้ย” เธอเอ่ยถามเขาด้วยใบหน้ายิ้มหวาน

“จะส่งให้ถึงบ้านอย่างปลอดภัย” เขาตอบเธอ

เธอดีใจที่ได้ยินคำตอบแบบนี้จากปากเขา มันก็หมายความว่าเธอดื่มได้ตามส

บทที่ 695 อยู่ในห้องเดียวกัน

ภายในห้อง เธอรู้สึกเขินอายทำตัวไม่ถูก เพราะเธอไม่เคยคิดว่าเธอกับเขาจะได้ต่างคนต่างมาเห็นสภาพที่ออกมาจากห้องน้ำแบบนี้ ใต้แสงไฟ เนื้อตัวขาวอมชมพูของเธอทำให้ไม่สามารถละสายตาจากเธอไปได้

เขาพยายามจะหักห้ามใจตัวเอง ให้หยุดมองเธอ แต่ก็ไม่สามารถทำได้

เขารู้สึกว่าส

บทที่ 696 ไม่ปล่อยมือ

เธอกระพริบตา “ทำไมล่ะ ทำไมถึงไม่กล้าตอบ”

“เพราะตอนนั้นฉันไม่อยากรบกวนการเรียนของเธอ ฉันเขียนตอบกลับมากมายแต่ไม่กล้ากดส่ง ส่งกลับเธอเพียงแค่ฉบับที่ตอบสั้นๆ”

“ใช่ ฉันเขียนให้คุณเป็นสิบ แต่คุณตอบกลับฉันแค่สั้นๆไม่กี่คำ คุณรู้มั้ยฉันเสียใจมากเลยนะ” เธอไม่กล้ากลับไปคิ