บทที่ 685 สร้างความมั่นใจใหม่

จิรภัทรในเวลาทำงานนั้นจริงจัง รอบคอบ ในขณะเดียวกันนั้นก็มีน้อยที่จะเผยอารมณ์ส่วนตัวของเขาออกมา ทุกสิ่งทุกอย่างนั้นเอางานเป็นหลัก

ความรู้สึกของเขาเปรียบเสมือนถูกหมอกหนาวปกคลุม แม้ว่าจะทำงานกับเขามาได้สองปี แต่ยังคงที่จะไม่มีทางเปิดประตูหัวใจของเขาหรือคาดคะเนควา

บทที่ 686 เยี่ยมเขา

เช้าตรู่นั้นเหมือนทุกวันปกติทั่วไป แสงแดดลมน้อยๆในอากาศยังมีกลิ่นอายของหญ้าสีเขียว

ณภัทรนั้นตั้งแต่ลืมตาก็รู้สึกว่าทั่วร่างนั้นเต็มไปด้วยกำลังวังชาเธอนั้นเดินไปที่หน้ากระจก แม้ว่าเมื่อวานคืนนั้นนอนดึก แต่ว่าอายุวัยนั้นยังคงทำให้ผิวนั้นเต็มไปด้วยคอลลาเจน ขาวจนแดงเป็นระเร

บทที่ 687 รูปภาพที่หวนรำลึก

จิรภัทรนั้นเห็นณภัทรเหมือนมีความต่อต้าน เขาพูดกับพยาบาลว่า “เดี๋ยวผมทำเอง”

พยาบาลนั้นบอกขั้นตอนวิธีการทำให้อีกรอบแล้วจึงออกไป

“วางใจเถอะ ไม่เจ็บหรอก” จิรภัทรนั้นพูดปลอบเธอ

มือใหญ่ของเขานั้นก็จับที่ข้อมือเรียวเล็กของเธออีกครั้ง มืออีกข้างหนึ่งนั้นถือแ