บทที่613 เมาแล้ว

เวลาประมาณสองทุ่มครึ่ง โยธินเมาเพราะฏิวัตต์ชนแก้วกับเขา และเขาก็เผลอดื่มไปสองแก้ว ไฟที่ส่องไปบนหน้านั้นทำให้รู้ว่าหน้าของเขานั้นเริ่มแดงไปหมดแล้ว

“พ่อคะ ไม่ต้องให้เขาดื่มแล้ว ปกติเขาไม่ค่อยดื่มค่ะ”กานิกาณพูดขึ้น สำหรับพ่อแล้วสองแก้วนี้เป็นแค่เปิดฉาก แต่สำหรับคนไม่ดื่มเหล้า

บทที่614 ผู้ชายที่บ้าคลั่ง

“เหล้าแบบนี้ตอนนี้หาซื้อที่ไหนไม่ได้แล้ว พอดีเลยตอนปีใหม่จะได้เอาออกมาต้อนรับแขก จะได้มีหน้ามีตาหน่อย!” ฏิวัตต์หยิบขึ้นมาหนึ่งขวดแล้วดูไปดูมา นัยน์ตาของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น สำหรับคนที่ชอบเหล้าแล้ว นี่คือของขวัญที่ดีที่สุดสำหรับเขา

กานิกาณแกะกล่องเห็ดหลินจือ

บทที่615 คำขอโทษของจรัญญา

โยธินเป็นคนที่เห็นความสำคัญของเวลา กานิกาณรออยู่ที่บ้าน ถึง14:50 น. ก็ได้ยินเสียงดังมาจากด้านนอก แค่ทายก็รู้ว่าเป็นเขา ขบวนรถของโยธินมาแล้ว

เธอถือกระเป๋าแล้วบอกลากับพ่อแม่ จากนั้นก็เปิดประตูบ้านออกมา นอกบ้านนั้นเป็นขบวนรถที่อลังการจริงด้วย หน้าต่างของรถนั้นปิดมิ