บทที่597 ยอมรับเธอ

โยธินอดโค้งริมฝีปากยิ้มไม่ได้ ท่าทางจริงจังขึ้นมาแล้ว “ที่จริงเรื่องอะไรก็ปิดแม่ไว้ไม่ได้!”

จรัญญาถอนหายใจทีหนึ่งแล้ว เธอก็เตรียมใจไว้ ครั้งนี้ลูกชายไม่สนใจยอมไปต่างประเทศเพื่อรับเธอกลับมา ก็มองออกแล้วว่าครั้งนี้ลูกชายจริงใจมาก ความชอบที่ลูกชายมีต่อกานิกาณ บางทีเธออาจมอง

บทที่598 ลินดามาหาถึงที่

ถึงแม้ไม่เคยพบกันมาก่อน แต่ว่าภาพของคุณหนูตระกูลบุญญรัตน์คนนี้อยู่ในใจของเธอ และคิดถึงมาหลายครั้งแล้ว ลินดาที่อยู่ต่อหน้าเหมือนกับที่เธอจินตนาการไว้ ภายในความสูงส่ง เผยกลิ่นอายสูงกว่าคนในครอบครัวธรรมดา

“สวัสดีค่ะ ขอโทษนะคะคุณลินดามาหาฉันมีธุระหรอคะ?” กานิกาณยิ้มถาม

บทที่599 ได้รับโทรศัพท์ของเขา

กานิกาณเดินช้าๆ กลับบ้านจากทางร้านกาแฟ ที่นี่ห่างจากบ้านเธอเพียงสองกิโลเมตร และเธอก็ไม่ได้เรียกแท็กซี่กลับไป เวลานี้เธอได้ยินเสียงแตรรถจากด้านหลังลอยมาแล้ว เป็นลินดา ราวกับระบายความโกรธเคืองของหล่อนอยู่ รถของหล่อนอยู่ในถนนที่ไม่มีใคร สักพักก็ไปไกลแล้ว

กานิกาณถ