บทที่ 576

บทที่576 ใจลอย

กานิกาณนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารที่บ้าน ท่าทางเหม่อลอย

นวิราและฏิวัตต์มองหน้ากัน มองเธอทั้งที่กำลังคีบอาหาร กลับยังเหม่อลอยได้ ต่างเป็นห่วงอยู่บ้าง

“กานิกาณ วันนี้ลูกเป็นอะไรแล้ว? ทำไมมักจะใจลอยล่ะ? งานมีปัญหาอะไรรึเปล่า?” นวิราถามอย่างเป็นห่วง

กานิกาณรีบตั

บทที่ 577

บทที่577 เขามาหาถึงบ้าน

พลากรผลักประตูรถก้าวลงมา เขาเดินไปที่กริ่งด้านข้างรั้วบ้าน กดไปแล้ว

นวิรากำลังดูโทรทัศน์อยู่ ทว่าได้ยินเสียงกริ่งประตู เธอตกใจอยู่บ้าง ทั้งที่สามีออกไปเดินเล่น และเอากุญแจออกไปด้วย เวลานี้ดึกขนาดนี้เป็นใครมาหาถึงบ้าน?

นวิราลุกขึ้นออกมาที่หน้าประตูรั

บทที่ 578

บทที่578 เขาตีสองหน้า

กานิกาณมองบิดาเดินเข้ามาอยู่ หัวใจของเธอเกือบจะขึ้นมาถึงคอหอยแล้ว เวลานี้ถึงแม้ให้โยธินออกไป ก็ต้องเจอกับบิดาอยู่ดี เธอได้แต่ดึงมือของตนกลับอย่างรวดเร็วแล้ว

ฏิวัตต์กลัวลูกสาวจะถูกรุกราน จึงรีบเดินมาที่ข้างกายของลูกสาว สีหน้าก็อึมครึมลงมา คิดจะเตือนเจ้าหนุ่ม