บทที่535 อยู่เป็นเพื่อนเงียบๆ

ประมาณตีสี่ พยาบาลเดินเข้ามา เห็นเธอยังเฝ้าที่เตียงคนไข้ เลยเป็นห่วงเธอ “เธอไปพักผ่อนสักหน่อยเถอะ! ฉันจะเฝ้าแทนเธอเอง”

“ขอบคุณค่ะพี่สาว” แพวดาลุกขึ้นยืนอย่างเหนื่อยล้า เซแล้วนิดหน่อย พยาบาลประคองเธอแล้ว “เธอไม่สามารถอดนอนแบบนี้ต่อไปได้แล้วนะ ถ้าเกิดผู้อำนวยการ

บทที่536 ไล่ไปอย่างใจร้าย

ด้านนอกห้องกายภาพ ธนชาตให้แพวดาไปหาผู้อำนวยการของเธอทางนั้นแล้ว เขาเตรียมทำกายภาพฟื้นฟู ทันใดนั้นมีพยาบาลคนหนึ่งผ่านมาด้านข้างของเขา บอกกับเขาไป “คุณธนชาตคะ พ่อแม่ของคุณมาแล้วค่ะ อยู่ที่ห้องทำงานของผู้อำนวยการค่ะ”

“อืม!” ธนชาตตอบไปสักหน่อย เดิมทีเขาอยากจะไปห้องกาย

บทที่537 หมอนพิงของเขา

ธนชาตสีหน้าเรียบนิ่ง ก็เผยความรู้สึกเหินห่างอยู่ “ไม่ต้องหรอก ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเราก็จบเท่านี้เถอะ! คุณใช้ชีวิตของคุณดีๆ ก็พอ”

น้ำตาของแพวดาไหลลงมาอีกครั้งหนึ่ง และเวลานี้ธนชาตมองเห็นที่ไม่ไกล บิดามารดากับผู้อำนวยการโรงพยาบาลเดินเข้ามาทางเขา เขาบอกกับแพวดา “คุณไป