บทที่ 1032

ไฟดับน่ากลัว

หลังทานข้าวเสร็จ วนิธาเก็บกวาดบนโต๊ะด้วยตนเอง จากนั้นนำชามไปล้างให้ เพราะอาหารมื้อนี้ช่างอร่อยเหลือเกิน

ทำให้วนิธาเกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา ต่อไปอยากจะมาของข้าวที่บ้านเขาทานอีก ในเมื่อเธออยู่ที่บ้านคนเดียว มักจะอดมื้อกินมื้อ ถ้ามีคนทำอาหารให้ทาน นั่นจะดีมากแค่ไหน

บทที่ 1033

เขากลับมาแล้ว

นรชัยกุมมือถือไว้ เดินไปทางที่นั่งของเขา ก่อนจะบอกกับเพื่อนที่ดื่มเหล้าและคุยกันอยู่ “ฉันมีธุระต้องกลับก่อน ครั้งหน้าเจอกันนะ”

วิรากรพูดอย่างทนไม่ได้นิดๆ “จะกลับเร็วขนาดนี้เลย”

“มีเรื่องวุ่นวายนิดหน่อย ฉันต้องไปจัดการ” พูดจบ ฝีเท้าของนรชัยรีบก้าวออกมา เหมือน

บทที่ 1034

อุ้มไปอุ้มมา

คำพูดนี้ของหมอทำให้ใบหน้าวนิธาทาสีแดงเพิ่มขึ้นไปอีก เธอตอบทั้งๆ ที่ติดอ่างนิดหน่อย “เขา…เขาเป็นเพื่อนบ้านฉันค่ะ ไม่ใช่แฟนฉัน”

หมอเงยหน้ามองนรชัยแวบหนึ่ง ดูเป็นคู่รักวัยรุ่นที่เหมาะกันขนาดนั้น ทำไมถึงไม่ใช่แฟนกันล่ะ?

ถึงคนนั้นจะถูกวนิธาปฏิเสธว่าเป็นแฟน แต่ยังน