บทที่ 1030

สอบถามเธอ

ระหว่างที่วนิธายังอยู่ในฝัน ตอบไปแบบละเมอ “คุณเป็นใคร!”

คนในสายนั้นโกรธสุดๆ “ผมเป็นเพื่อนบ้านคุณ รีบเข้ามาเลย”

ในที่สุดวนิธารู้แล้วว่าเขาเป็นใคร แต่ว่าเธอง่วงมากเหลือเกิน เช้าขนาดนี้ ให้เธอนอนอิ่มก่อนค่อยว่ากันได้ไหม? เมื่อคืนรีบปั่นงาน ง่วงมากจริงๆ

“คือว่

บทที่ 1031

อยู่ด้วยกันอย่างสนิทสนมกลมเกลียว

วนิธาทำงานมาทั้งช่วงเช้าอย่างกระตือรือร้น ตอน11โมง ในที่สุดทั้งคฤหาสน์ก็ทำความสะอาดเสร็จไปรอบหนึ่ง และเธอไม่ได้พักผ่อนให้ดีมาตั้งแต่แรก จึงเหนื่อยจนวิงเวียนอยู่บ้าง หลังจากวนิธาเก็บอุปกรณ์ทำความสะอาดเรียบร้อย เธอล้างมือออกมา คิดในใจว่าจะกลับไปแบบนี้ไม

บทที่ 1032

ไฟดับน่ากลัว

หลังทานข้าวเสร็จ วนิธาเก็บกวาดบนโต๊ะด้วยตนเอง จากนั้นนำชามไปล้างให้ เพราะอาหารมื้อนี้ช่างอร่อยเหลือเกิน

ทำให้วนิธาเกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา ต่อไปอยากจะมาของข้าวที่บ้านเขาทานอีก ในเมื่อเธออยู่ที่บ้านคนเดียว มักจะอดมื้อกินมื้อ ถ้ามีคนทำอาหารให้ทาน นั่นจะดีมากแค่ไหน