บทที่ 9

กรงขัง

คนรับใช้เอากล่องปฐมพยาบาลมาให้ซ่งหมิงเยี่ยจึงลงมือทายาให้เสิ่นฉ่ายหมุยด้วยตนเอง

แผลน้ำร้อนลวกบนมือของเสิ่นฉ่ายหมุย ดูแล้วขนาดประมาณแค่เมล็ดข้าว ทว่าในสายตาของเขากลับเหมือนบาดแผลใหญ่ อดไม่ได้ที่ใช้ผ้าพันแผลพันเอาไว้ทั้งหมด เสิ่นฉ่ายหมุยร้องไห้หัวเราะไม่ออก ใช้น้ำเสียงน่ารั

บทที่ 10

เปลี่ยนเครื่อง

เส้นผมคล้ายสาหร่ายแผ่กระจายไปบนเตียง ดวงตาที่เคยสดใสราวสายธารในฤดูใบไม้ผลิได้หม่นแสงลงไปแล้ว

ริมฝีปากของเธอปิดลง ซ่งหมิงเยี่ยปล่อยมือของเธอออกโดยไม่รู้ตัว

เย็นชาเกินไปแล้ว

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเจอกับความเย็นชาขนาดนี้ของเสิ่นฉ่ายเวย ผู้หญิงที่อยู่ในควา

บทที่ 11

เธอคือความผิดพลาด

“หย่า? คือในความหมายของเธอ หรือในความหมายของเขา?”คุณแม่เสิ่นรู้ถึงจุดนิสัยอันรุนแรงนี้ดี จึงรีบเอ่ยถาม

“ในความหมายของหนูค่ะ”เสิ่นฉ่ายเวยเช็ดน้ำตาทิ้งพลางพูดต่อ “เขาอยากแต่งงานกับฉ่ายหมุย ไม่ใช่หนู ตอนนี้หนูกำลังจะช่วยให้พวกเขาสมหวังกัน”

“จะเป็นไปได้อย่า