บทที่ 24

หรือ ‘ความประหลาด’ มันจะติดกันได้?

จีฮวันเลียริมฝีปากของอึนคัง ตามด้วยกัดเบาๆ อีกทั้งยังตามขบเม้มริมฝีปากล่างที่อวบอิ่มด้วยฟันหน้าวนเวียนซ้ำไปมา

ทนความรบเร้าไม่ไหว ในที่สุดริมฝีปากของอึนคังก็เปิดออก จีฮวันแทรกลึกเข้าไป เกี่ยวพันลิ้นชุ่มชื้นของอึนคังที่ถอยอย่างไม่มั่นใจ

หวาน มีรสขมเล็กน้อย

บทที่ 25

-1 ต้องหนีก่อนที่จะมีอาการแปลกๆ ไปกว่านี้!

จีฮวันค่อยๆ หลับตา อึนคังจึงปิดประตูออกมาด้วยความระมัดระวัง ขณะที่เธอหันกลับมานั่นเอง

“เฮือก!”

ตกใจแทบทรุด จีองนั่งอดทนรออยู่หน้าห้อง จ้องอึนคังด้วยสีหน้าดูไม่ค่อยพอใจนัก

อึนคังหันหลังจับลูกบิดหมายจะวิ่งกลับเข้าไปในห้อง แล้วก็เปลี่ยนใจ สูดหายใจเข้

บทที่ 25

-2 ต้องหนีก่อนที่จะมีอาการแปลกๆ ไปกว่านี้! / บทที่ 26-1 ถ้าลองโกอึนคังได้ทำแล้ว ก็เป็นผู้หญิงที่น่ากลัว