บทที่ 14

-1 ผู้หญิงที่ดีดเหมือนหมัด

อึนคังกะพริบตางงกับข้อเสนอของจีฮวัน

“อ่านผลงานของฉันก่อนเหรอคะ ทำไมคะ”

ดวงตาดำกลมโตของอึนคังจ้องตรงมายังจีฮวัน สายตาเต็มไปด้วยความสงสัยและความอยากรู้อยากเห็นจนปิดไม่มิด

“ก็ ก็นั่นแหละครับ”

ก็อยากอ่านไงเล่า ทำไมถึงได้โพล่งออกไปไม่คิด ตั้งใจว่าจะลองมาพบโกคึมกังแล

บทที่ 14

-2 ผู้หญิงที่ดีดเหมือนหมัด

อึนคังทำหน้าตกจริงๆ อะไรจะตกใจขนาดนั้น

“ที่ปรึกษาการเงินต้องตามติดเรื่องสังคม, เศรษฐกิจ, การเมือง ทั้งเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ที่เกิดขึ้นภายในและนอกประเทศต่างๆ เป็นธรรมดาครับ ตื่นเช้ามาก็เริ่มต้นวันด้วยการสแกนข่าวทั่วโลก มีเวลาว่างก็ต้องหาข่าวจนเข้านอนนั่นแหละครับ”

“

บทที่ 15

การหนีนั้นน่าละอายและไม่ช่วยอะไร

อึนคังได้ยินชัดเจน

กรอดเสียงกัดฟัน

สายตาราวกับแสงเลเซอร์พุ่งออกมาจากดวงตาใต้ขนตาหนา

อึนคังรู้สึกได้อย่างแน่ชัดถึงความโกรธที่พลุ่งพล่าน สองมือที่กำสมุดกับกระดาษโพสต์อิทสั่นหงึกๆ

แล้วอึนคังก็ตัดสินใจแล้วว่าเธอจะหนี!

ร่างกายที่มักจะตัดสินเร็วกว่าสมอง ขยับอย่า