บทที่ 73

-1 ราวกับแข่งกันว่าใครเป็นคนขี้ขลาดกว่า

ทั้งอึนคังและจีฮวันไม่มีใครเปิดปากก่อน ได้แต่จ้องกันไปมา ความตึงเครียดอัดแน่นบันไดหนีไฟ ผ่านไปหลายนาที

ในที่สุด ฝ่ายแพ้ก็คือคนพูดมากที่ใจร้อนและทนเงียบไม่ไหว อึนคังที่เก็บทุกอย่างเอาไว้ทนไม่ได้อีกต่อไปจึงเปิดปากพูดออกมา

“มาบ้านฉันทำไมคะ”

คำพูดช่างก

บทที่ 73

-2 ราวกับแข่งกันว่าใครเป็นคนขี้ขลาดกว่า / บทที่ 74-1 คุณจีฮวัน เรามาเริ่มต้นกันใหม่เถอะ

บทที่ 73

-2 ราวกับแข่งกันว่าใครเป็นคนขี้ขลาดกว่า

“ไปจ่ายตลาดอะไรกัน! ถ้าซื้อแล้วก็ต้องขนมาสิ!”

“ที่ผ่านมาใช้เท้าฟังหรือยังไงครับ ใครจะไม่อยากไป มันเป็นเหตุสุดวิสัย! แล้วคุณนักเขียนทำไมไม่รับโทรศัพท์ ส่งข้อความไปก็ไม่ตอบ! ถ้าทิ้งที่อยู่ไว้ ถึงจะดึกยังไง ผมก็ต้องไปแน่!”

“อ๊ะ นี่เป็นความผิดฉันงั้นเห