บทที่ 13-2 ข้อตกลงในสัญญา ควรเป็นอะไรที่ต้องการทั้งสองฝ่าย

อึนคังทำปากยื่น ตาก็เศร้าลงทันใด สีหน้าเหมือนเจ้าคอร์กี้น่าเกลียดที่กำลังเดินเล่นอยู่แล้วถูกลากกลับไปเปี๊ยบเลย จีฮวันหัวเราะอยู่ในใจ

“แบบนี้จะทำไงได้บ้างคะ”

อึนคังส่งสายตาให้จีฮวันอย่างมีความหวัง

“ผมเล่าให้ฟังได้ แต่ตอนเขียนเรื่องคุณต้องไป

บทที่ 14-2 ผู้หญิงที่ดีดเหมือนหมัด

อึนคังทำหน้าตกจริงๆ อะไรจะตกใจขนาดนั้น

“ที่ปรึกษาการเงินต้องตามติดเรื่องสังคม, เศรษฐกิจ, การเมือง ทั้งเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ที่เกิดขึ้นภายในและนอกประเทศต่างๆ เป็นธรรมดาครับ ตื่นเช้ามาก็เริ่มต้นวันด้วยการสแกนข่าวทั่วโลก มีเวลาว่างก็ต้องหาข่าวจนเข้านอนนั่นแหละครับ”

“เท

บทที่ 15 การหนีนั้นน่าละอายและไม่ช่วยอะไร

อึนคังได้ยินชัดเจน

กรอดเสียงกัดฟัน

สายตาราวกับแสงเลเซอร์พุ่งออกมาจากดวงตาใต้ขนตาหนา

อึนคังรู้สึกได้อย่างแน่ชัดถึงความโกรธที่พลุ่งพล่าน สองมือที่กำสมุดกับกระดาษโพสต์อิทสั่นหงึกๆ

แล้วอึนคังก็ตัดสินใจแล้วว่าเธอจะหนี!

ร่างกายที่มักจะตัดสินเร็วกว่าสมอง ขยับอย่างร