บทที่ 59

-2 ไม่อยากแยกจากกันสักวินาที / บทที่ 60-1 เช้าอันแสนหวานกับคนที่ชอบ

บทที่ 59

-2 ไม่อยากแยกจากกันสักวินาที

จู่ๆ อึนคังก็ลุงพรวดขึ้น

“มีอะไรครับ”

“ฉันต้องไปดูหน่อย ฉันบ้าไปแล้ว ข้าวจากู!”

“ตอนกลับบ้านไม่ได้เอาให้เหรอ”

“นั่นของว่างค่ะ ฉันจะให้อาหารสองรอบตอนเที่ยงวันกับเที่ยงคืน เสื้อผ้า เสื้อผ้าอยู่ข้างนอก”

ถอดทิ้งไว้หน้าห้องน้ำ ทั้งเสื้อผ้าของอึนคังและของจีฮวันด้วย

บทที่ 60

-1 เช้าอันแสนหวานกับคนที่ชอบ

จีฮวันที่หลับไปลืมตาขึ้น สบตาอึนคังที่กำลังนอนคว่ำมองเขายิ้มแต้ให้

“กี่โมงแล้ว”

“ตีสี่ค่ะ”

“ไม่นอนเหรอ”

“เหนื่อยเกินพิกัดเลยนอนไม่หลับค่ะ”

“มานี่มา”

จีฮวันอ้าแขนให้อึนคังเข้ามากอด

“เอ่ เอ๊”

จีฮวันเริ่มร้องเพลง อึนคังระเบิดหัวเราะออกมา

“จะร้องเพลงกล่อมเหรอคะ”