บทที่ 50

-2 เราเป็นคู่นอนกันงั้นหรือ

แค่นั้นจริงๆ หรือ แค่เจอกัน ต้องตากัน นอนกันแล้วก็แยกจากกันเหมือนไม่มีอะไร พูดจาสุภาพทำงานด้วยกันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น พอไฟติดอีกรอบ…ก็แค่กัดและดูดแค่นั้น?

“เดี๋ยวครับคุณนักเขียน”

แต่อึนคังไม่ยอมหยุด

“คุณนักเขียนหยุดก่อน อ้า โกอึนคัง!”

จีฮวันจับมือของอึนคังที่

บทที่ 51

นายชอบผู้หญิงคนนั้น

จีฮวันที่เพิ่งกระดกแก้วโซจูเข้าปากถือแก้วค้างไว้ตัวแข็งไปแล้ว สีหน้าช็อกและเต็มไปด้วยความกลัว

ซอกยองดึงแก้วในมือจีฮวันออก แม้แก้วจะหายไป มือของจีฮวันก็ยังค้างอยู่ที่ปาก ซอกยองจับมือเพื่อนวางลงบนโต๊ะ

สายตาของจีฮวันที่มองมืออย่างไร้สติเลื่อนมาหยุดที่แก้วโซจู และย้ายมายัง

บทที่ 52

-1 คว้าความรักมาให้ได้ด้วยความปรารถนาอันแรงกล้า

“นี่ นี่ นาย นาย นี่ นาย…”

ซอกยองติดอ่างเหมือนคลิปวิดีโอกำลังรอโหลด

“นี่ ระ ระ รยูจีฮวัน! ไอ้บ้า! นะ นาย นายยังสติดีอยู่หรือเปล่า หา? นายยังมีสติอยู่ไหม!”

คำตอบของจีฮวันทำเอาซอกยองพูดไม่ออก ท่าทางคำพูดของตัวเองก่อนหน้านี้คงจะไม่เหมาะเสียแล้ว