บทที่57การพบกันบนทางแสนแคบ

ฟ้าร้องเสียกึกก้องและฝนก็เทซัดอย่างหนักหน่วง

เวินหน่วนกระชับกอดถาวถาวอยู่บนเตียง

เธอกลัวเสียฟ้าร้องมาตั้งแต่เด็กในตอนเด็กนั้นถ้าฝนตกฟ้าร้องแบบนี้เธอจะเข้าไปอยู่ห้องของแม่

พอเข้าโรงเรียนเพราะว่าเธอกลัวฟ้าร้องจึงทำให้เพื่อนๆหัวเราะและล้อเธอ

แต่ว่า

บทที่58ที่แท้เขาก็แค่อิจฉา

เจียงอี้ไม่ได้คิดมาก่อนเลยว่าคนที่มาเปิดประตูให้เขาจะเป็นหลี่เวยอัน

จริงๆเขารู้ที่อยู่ของเวินหน่วนตั้งนานแล้วหล่ะแต่ก็ไม่กล้าหาญพอที่จะมาเจอแต่เมื่อวันที่เขากล้าแล้วคนที่เขาพบกลับเป็นหลี่เวยอัน

“ดูให้ดีก่อนจะกอดสิอย่ากอดผิดคน”หลี่เวอันเงยหน้าขึ้นมองเจียงอี้

บทที่59เขาผู้เป็นคนโง่ที่สุดในโลก

เจียงอี้ไม่ได้พูดอะไรเดินถือชุดไปเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว

จากนั้นก็กลายเป็นชายคนนึงที่สวมเสื้อยืดผู้หญิงสีชมพูภาพนั้นดูงดงามมากจริงๆทำให้แม้แต่หลี่เวยอันก็อดไม่ได้ที่จะขำออกมา“ชุดนี้เหมาะกับคุณดีนะ”

แววตาของเจียงอี้ราวกับจะฆ่าคนได้มองไปทางหลี่เวยอันแว๊บนึ