บทที่ 42

บทที่42เจียงอี้ฉันต้องการจากคุณไป

�อะไรแม้แต่ประโยคเดียวได้แต่ลากเวินหน่วนออกจากโรงพยาบาลตรงกลับบ้านแม้แต่บริษัทก็ยังไม่ไป

เจียงอี้เงียบไม่พูดยิ่งกว่านั้นเขาต้องการที่จะหลีกเลี่ยงที่จะพูด

เวินหน่วนกอดถาวถาวมองลูกสาวที่กำลังหลับในอ้อมแขนของเธอเธอทำอะไรไม่ถูกมันมากกว่าทึ่เธอคิดแล

บทที่ 43

บทที่43เจียงอี้แถลงไข

เวินหน่วนกังวลมาก

ใบหน้าที่นิ่งเฉยของเจียงอี้กำลังโทรหาโจวเช่นพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา“โจวเช่นเธอต้องการทำอะไรกันแน่?”

“ไม่คิดดจะทำไรสักหน่อยเด็กเป็นลูกของคุณคุณต้องรับผิดชอบ…..”

โจวเช่นพูดหน้าตาย"ตราบใดที่คุณรับผิดชอบเด็กฉันจะอธิบายกับสื่อเองฉันบอก

บทที่ 44

บทที่44การเปิดเผยใบตรวจดีเอ็นเอ

เจียงอี้พูดเสียงดังกร้าว

นักข่าวไม่ได้สนใจอะไรยังคงถามต่อไป

“แปลว่าคุณไม่ได้ปฏิเสธว่ามีเด็กอยู่จริงๆ?”

“ถ้าเด็กไม่ใช่ลูกของคุณแล้วเรื่องที่พนักงานหญิงคนนั้นพูดคืออะไร?”

“ในวีดีโอพนักงานหญิงของคุณได้แสดงใบตรวจดีเอ็นเอว่าลูกเป็นของค