บทที่13 ทำไมคุณถึงชอบทำให้ผมเจ็บปวดแบบนี้เสมอเลย

เจียงอี้ยืนอยู่ในห้องพักผู้ป่วยอย่างเงียบๆ

เขานึกถึงการกระทำที่ผ่านมาไม่กี่เดือนก่อนหน้านี้ของเวินหน่วน

แม้ว่าเขาจะทรมานเธอในทุกวัน แต่เธอกลับยังคงเป็นคนทำอาหารเช้าให้เขาเอง ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เคยได้แตะมันเลยซักครั้งก็ตาม แต่เธอก็ยังค

บทที่14 แม้จะต้องขุดดินเพื่อหา ก็ต้องหาเธอให้เจอ

เจียงอี้นึกถึงหลี่เวยอัน

คืนนั้น เขาขับรถผ่าฝนที่ตกหนัก ขับรถด้วยความเร็วมุ่งตรงไปยังสำนักงานกฎหมายของหลี่เวยอัน

สำนักงานของหลี่เวยอันอยู่ชั้นแปด

เจียงอี้รีบพุ่งตรงไปยังชั้นแปดทันที

“คุณมาหาใครคะ?”

“คุณเข้าไปแบบนี้ไม่

บทที่15 ป่วย

เมื่อฤดูใบไม้ร่วงผ่านไป ฤดูใบไม้ผลิก็มาเยือน เพียงชั่วพริบตา เวินหน่วนก็อยู่บนภูเขาแห่งนี้มาเป็นเวลาครึ่งปีแล้ว

วันนี้ขณะที่เธอกำลังสอนเด็กๆอยู่นั้น อยู่ดีๆเธอก็รู้สึกปวดท้องเสียจนแทบจะทนไม่ไหว ความเจ็บปวดนั้นเกิดขึ้นเร็วมาก ไม่ได้มีสัญญาณเตือนบอกอะไรเธอทั้งนั้นว่าจะมีอากา