บทที่ 505

ไม่มีทางให้หันหลังอีกแล้ว

ครั้งนี้ไม่ว่าญาณิดาจะก่อเรื่องอะไรขึ้นมาอีก ท่านจิรชยาก็ไม่คิดสนใจเธออีกแล้ว

ผู้อาวุโสคนอื่นๆ ในตระกูลวีรภัทรเมธีต่างรู้สึกจนใจและเศร้าสร้อย...

พวกเขาต่างจ้องมองการเติบโตของญาณิดามาโดยตลอด ไม่คิดว่าเธอจะโหดเหี้ยมถึงขั้นวางยาผู้อาวุโสเช่นนี้ การที

บทที่ 506

เขาสนับสนุนอย่างไม่มีเงื่อนไข

“ทำไมเธอยังมีหน้ากลับมาได้อีกกัน”

“ยงยศคนชั่วนั่นก็โดนจับตัวไปแล้วไม่ใช่หรือ ทำไมทางตำรวจถึงไม่จับเธอไปด้วยกันล่ะ”

ญาณิดาที่โดนจ้องมองด้วยสายตาแบบนั้นก็ตะโกนลั่นด้วยความโมโห “มองอะไรกัน ต่อให้ฉันจะตกอับอย่างไร ก็ถือว่ายังเป็นคุณหนูใหญ่ของตระกู

บทที่ 507

ความฝันหรือความรักที่สำคัญกว่ากัน

“ค่ะ ฉันจะรีบไป”

จิดาภาสวมเสื้อโค้ตสีน้ำเงินเข้ม สำรวจความเรียบร้อยของตัวเองในกระจก เธอไม่คิดจะปกปิดท้องน้อยแต่อย่างใด เพราะประเดี๋ยวเธอก็จะได้บอกข่าวดีนี้แก่ทุกคนแล้ว

ยามอยู่ที่บริษัทจิดาภาไม่ได้ปกป้องตัวเองเกินไปและใช้ห้องอาหารของพนักงาน