บทที่ 31ไม่เสียใจภายหลังตลอดไป

ในบทที่พวกเขากำลังคุยกันอยู่ ผู้หญิงสูงศักดิ์มหาอำนาจคนหนึ่งเดินผ่ามา เสียงเดินฉับๆอันหนักแน่นดังก้องไปทั่วทั้งตึก “จิดาภา ตาเธอมีปัญหาหรือไง? ฉันส่งข้อความไปทำไมเธอไม่ตอบ ฉันรอเธอเกินมาสิบนาทีแล้ว!”

จิดาภาค่อยๆเงยหน้าขึ้นมอง พี่นัฎไอกระแอ่มขึ้น

บทที่ 32สถานการณ์มันเปลี่ยนไปแล้ว

พอได้ยินคำปลอบโยนแบบนี้ เหมือนทุกความรู้สึกที่พบเจอมาในวันนี้มันมลายหายไปหมด น้ำตาที่กลั้นไว้ไหลอาบแก้มออกมา

ร้องให้ พูดอย่างสะอึกสะอื้นขึ้น “ขอโทษนะคะ ฉันมีความสุขมากที่ได้แต่งงานกับคุณ ฉันไม่ควรจะต้องมาเสียน้ำตากับเรื่องแบบนี้”

“คุณอยู่ต่อ

บทที่ 33 ฝันไปเถอะ

หลักจากที่ฐานิสาได้รับประกาศแจ้งมา มีความยินดีชื่นชมเป็นอย่างมาก มากกว่าจิดาภาเองเสียอีก ผีมือกระจอกๆอย่างชนิศาจะมาดังได้อย่างไร ต่อไปก็คอยดูละกันว่า คุณชเยศจะจัดการกับเรื่องนี้ยังไงง

พอชนิศได้ยินข่าวนี้ รีบกลับเข้าบริษัท มองเห็นฐานิสายืนอยู่ในสำนักงาน มองเห็นจดหมาย