บทที่297พึ่งพากันและกัน

“ผมเป็นหัวหน้าศิลปินของเค.เอฟมาหลายปีเรื่องนี้ยังพอควบคุมได้คุณเชื่อใจผมนะ”

จาริณีเงยหน้าพร้อมน้ำตาที่เอ่อคลอ

ใจของRickราวกับถูกเข็มนับพันทิ่มแทงเขาพยักหน้าอย่างอ่อนโยน“เรื่องนี้จะจบลงโดยเร็ว”

“จริงหรือคะ”

“แน่นอนแต่ผมคงไม่ได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าศิลปิ

บทที่298คุณหัวหน้าต้องลาออกแล้วจริงๆ

ไม่ว่าจะเป็นตอนเรื่องรูปภาพหรือเรื่องที่ถูกนักข่าวล้อมรอบที่สนามบินRickยังคงกุมมือเธอไว้ตลอดและปกป้องเธอที่คอยตามอยู่ข้างหลัง

น้ำตาของจาริณีไหลตามกรอบหน้าเธอไม่เคยนึกฝันมาก่อนว่าวันหนึ่งจะมีผู้ชายมาคอยปกป้องเธอเขาเป็นคนเผชิญหน้ากับปัญหาเพื่อปัดเป่าหมอกคว

บทที่299วงการบันเทิงควรปิดตายปาปารัซซี่ไปซะ

ดาราในวงการบันเทิงที่เคยถูกปาปารัซซี่คุกคามความเป็นส่วนตัวบางคนถึงขั้นเป็นโรคซึมเศร้าและกินยาฆ่าตัวตายไปไม่รู้แล้วตั้งกี่คน

“ปาปารัซซี่พวกนั้นทำเพื่อชื่อเสียงเท่านั้นไม่ว่าอะไรก็ถ่ายวันๆเอาแต่เฝ้าอยู่ที่หน้าบ้านของดาราเข้าไปถ้ำมองยังมีเลย”

“