บทที่ 24

เป็นที่รัก

รถยนต์จอดเทียบท่าเรือริมแม่น้ำ ผมและชายกะโปรงของจิดาภาปลิวไปตามลม ลมกลางคืนตีหน้าเธอจนแดง จิรภาสถอดเสื้อสูทมาคลุมไหล่ของจิดาภา พร้อมโอบไหล่ของจิดาภาไว้

“จิดาภาขึ้นเรือเถอะ”

จิดาภาเงยหน้ามองเขา ก่อนจะยื่นมือไปจับอย่างอ่อนโยน

“ไม่เคยคิดเลยว่าบรรย

บทที่ 25

เริ่มถ่ายทำ

คุณณัฏฐ์ถอนหายใจด้วยความรำคาญ แล้วจะเข้าไปห้ามคนเหล่านั้นให้หยุดพูด

“นี่เป็นปัญหาของฉัน ให้ฉันจัดการเองค่ะคุณณัฏฐ์”

จิดาภายิ้มอ่อน แล้วเดินกลับหลังไปหานักแสดงพวกนั้น “เหตุที่เกิดจากตัวฉัน แล้วมันกระทบต่อการทำงานของทุกคน ฉันต้องขอโทษด้วยจริงๆค่ะ ใน ณ ที

บทที่ 26

บทที่26 ใครกันแน่ที่มันทุเรศ

รอจนกระทั่งนักแสดงกลุ่มนั้นได้สติจากการอึ้งในฝีมือการแสดงของจิดาภาแล้ว เธอก็มายืนอยู่ตรงหน้าทุกคนพอดี“ตอนนี้พวกคุณยังสงสัยในฝีมือการแสดงของฉันอยู่อีกไหม”

ทีมงานที่อยู่ข้างๆสองคนพูดเสียงต่ำว่า “ไม่รู้ว่าพวกเขาเองแสดงเป็นยังไง ถึงกล้าใช้คำว่าแข็งทื่อ