บทที่ 113 พายุมาเยือนคืนก่อนวันสำคัญ

ถ้าสมมติว่าวันนี้เขาไม่ได้เจอกับจิดาภา ตอนนี้ก็คงจะไม่รู้สึกว่าการชี้ขาดของจงกลจะน่าขำเช่นนี้

เห็นแก่หน้าของญาณินีและโอเล และเป็นเพราะมีคนอื่นๆอยู่ตรงนั้นด้วย เขาจึงทำเพียงแค่หัวเราะออกมา แล้วเดินออกมาโดยไม่ได้สนใจเธออีก

จงกลจึงกล่าวขึ้นด้วยคว

บทที่ 114 คนที่กลับมาอย่างไม่คาดคิด

“ผมมองไม่ผิดแน่” คมสรทิ้งท้ายไว้ประโยคนั้น แล้วจึงรีบเดินตามพวกญาณินีเข้าไปในห้องประชุม

ไม่ว่าวันนี้ญาณินีจะทำอะไร พวกเขาจำเป็นต้องยอมรับมันโดยไม่มีเงื่อนไขใดๆทั้งสิ้น

นี่เป็นเพียงแค่การประชุมประจำสัปดาห์ของบริษัทโอเลเพียงเท่านั้น จงกลเดินเข้าม

บทที่ 115 ผิดนัด

คำวิจารณ์จากภายนอกในปีนั้น ตัดสินชีวิตของคนๆหนึ่ง จริงๆแล้วค่อนข้างจะเป็นการตัดสินอย่างรีบร้อนไปเสียหน่อย

แต่ความสามารถของผู้จัดการส่วนตัวของศิลปินจะมากหรือน้อยนั้นก็ล้วนแต่ส่งผลกระทบต่อเส้นทางข้างหน้าของศิลปินด้วยกันทั้งนั้น หากช่วงที่ยังไม่ได้ให้จิดาภามาเซ็นสัญญากับเค