บทที่ 76 ตกตะลึงใจ

“ไม่ค่ะพี่เขย เดี๋ยวมีคนมาเห็นเข้า”

ขวัญชีวีรีบหุบขาของเธอ แล้วมองไปรอบๆ

“ไม่มีใครหรอกน่า ถึงจะมีพี่ก็ไม่กลัว แถวนี้ไฟมืดขนาดนี้ พวกเขามองไม่เห็นหรอก”

นิ้วมือของรฐาค่อยๆนวดเนื้อขาอ่อนด้านในของขวัญชีวี เขาเล่นแบบนี้จนเธอทั้งขนลุกทั้งบ้าจี้ ข

บทที่ 77เเม่เช่นนี้

“รฐาเขา…..น้องขวัญเธอ…..”แม่ของขวัญชีวีร้อนร้นจนพูดไม่เป็นศัพท์

“พวกเขาเป็นอะไรกัน”พ่อของขวัญชีวีขมวดคิ้วและงัวเงียตาก็ยังลืมไม่ขึ้น“พวกเขาสองคนอยู่….อยู่…”

และเหมือนจะมีอะไรเเวบเข้ามาในหัวของเเม่ของขวัญชีวีจากนั้นเธอจึงรีบพูดว่า“ไม่มีอะไรฉันก็เเค่เป็นห่วงกลัวว่าจะ

บทที่ 78สีหน้ารุ่นน้องที่เปลี่ยนไป

นัฐพงษ์ยิ้มแบบเจือนๆแล้วพูดว่า“การทำงานมันน่าเบื่อจักรกฤษเลยบอกว่าจะขับเคื่องบินมาเราพวกคุณผมก็มาด้วยเพื่อคนสนุกเเต่กลับไม่มีเรื่องอะไรน่าทำเลย”ด้วยเหตุนี้เขาคิดมาดีเเล้วก่อนที่จะมา

จักรกฤษที่ขับเครื่องบินอยู่ด้านหน้าตะโกนมาด้วยความไม่เห็นด้วยว่า“นายทำงานจ